അന്നൊരു ബുധനാഴ്ച ആയിരുന്നു.ആള്തിരക്കാര്ന്ന നഗരവീഥിയിലൂടെ അവള് നടന്നു നീങ്ങുകയാണ്..
തലയ്ക്കു മുകളില് കത്തിയെരിഞ്ഞ് നില്ക്കുന്ന സുര്യന്..അവയുടെ തീജ്വാലയേറ്റ കിരണങ്ങളൊരിക്കലും നീറിപ്പുകഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന അവളുടെ മനസ്സിനെയോ,ശരീരത്തെയോ തളര്ത്തിയിട്ടുണ്ടാവില്ല.കാരണം അവള് ഈ കാപട്യം നിറഞ്ഞ പകലുകളെ അത്രയധികം വെറുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു..
ഇതിനേക്കാള് എത്രയോ ചൂടുള്ള പകലുകളില് ഈ നഗരത്തിലൂടെ അവള് നടന്നിരിക്കുന്നു..അപ്പോള് ഈ കൊടുംചൂടിനെ അവള് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല.അന്നൊക്കെ അവള്ക്കു ജീവിതത്തോട് കൊതിയും,വാശിയും ഉണ്ടായിരുന്നു...
എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കല് ജീവിതത്തിന്റെ നല്ലൊരു കോണില് ചെന്നെത്തുമെന്ന പ്രതീക്ഷയുമുണ്ടായിരുന്നു..
ഒരുപാട് കിനാവുകളെ അവള് മനസ്സില് താലോലിച്ചിരുന്നു..നന്നായി പഠിക്കുക,നല്ലൊരു ജോലി സമ്പാദിക്കുക,തന്നെ ഇത്രത്തോളം സ്നേഹിച്ചു വളര്ത്തിയ മാതാപിതാക്കളെ സംരക്ഷിക്കുക,അനിയനെ പഠിക്കാന് സഹായിക്കുക,തകര്ന്നു വീഴാറായ വീട് നന്നാക്കുക..അല്ലെങ്കില് പുതിയൊരു വീട് വെയ്ക്കുക..
ഇതൊക്കെ അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളെ നിറം പകര്ന്നെന്നിരിക്കാം....
പക്ഷെ, ഇപ്പോള് എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും നഷ്ട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു..കിനാവുകള് താരട്ടാരുണ്ടായിരുന്ന അവളുടെ വിടര്ന്ന നയനങ്ങളില് കണ്ണുനീരിന്റെ നീര്ച്ചാലുകള് വറ്റി വരണ്ടിരിക്കുന്നു..ഇന്ന് അവള് ജീവിതത്തെ ഏറ്റവുമധികം ശപിക്കുന്നു..അനര്തമായി നീണ്ടുപോയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീവിതയാത്രകളുടെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്ന വേദന അവളെ വല്ലാതെ കാര്ന്നു തിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു...
ഉള്ളു നിറയെ തന്റെ സുന്ദരസ്വപ്നങ്ങള്ക്ക് വിലങ്ങുതടിയായി നില്ക്കുന്ന അധികാര മേലാളന്മാരോടുള്ള അടങ്ങാത്ത വാശിയും.അവളെ ഇങ്ങനെ ആക്കി തീര്ത്തത് അവരാണ്..നിയന്ദ്രനമില്ലാത്ത അവരുടെ അധികാര ദുര്വിനിയോഗമാണ്..
പാവപ്പെട്ടവര്ക്ക് വേണ്ടി നിയമനിര്മ്മാണം നടത്താത്ത ദുഷിച്ച ഭരണസംവിധാനം അവളെ അത്രയധികം വേട്ടയാടിയിരുന്നു...
നടന്നു നീങ്ങുന്ന ജനക്കൂട്ടങ്ങള്ക്കിടയില് അവളും ഒരാള് മാത്രമായിരിക്കുന്നു..അതിലാരും തന്നെ ദൈന്യത നിറഞ്ഞ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല..ഇവള് ഒരു നശിച്ചനാടിന്റെ ഭരണ വ്യവസ്ഥകളോടുള്ള പ്രതിഷേധത്തിന്റെ മറക്കാനാവാത്ത മുഖത്തിന്റെ ഉടമയാകാനുള്ളവളാണെന്ന് ആരും തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവില്ല...
സ്വാര്ഥത മാത്രം നിറഞ്ഞ ജീവിത യാഥാര്ത്യങ്ങള് കണ്ടെത്താനുള്ള അവരുടെ യാന്ദ്രിക യാത്രക്കിടയില് ഈ നിഷ്കളങ്കയായവളുടെ തുടിപ്പും,പ്രസന്നതയും നഷ്ട്ടപ്പെട്ട മുഖം ശ്രദ്ധിക്കാന് ആര്ക്കും തന്നെ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവില്ല..
_...എന്തെന്നാല് മനുഷ്യന് അങ്ങനെയാണ്...
അവളുടെ പ്രതീക്ഷകളറ്റു പോയ കണ്ണുകള് അപ്പോള് നിറഞ്ഞു തുളിമ്പിയിരുന്നുവോ...!!
മരണതീരത്തെക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവളുടെ തേഞ്ഞു തീര്ന്ന വള്ളിചെരുപ്പുകള് വഹിച്ചിരുന്ന പാദങ്ങള് ഇടറിയിരുന്നുവോ..!!
സ്വപ്നങ്ങള് കുന്നുകൂടിയ ആ വിഷാദമനസ്സിന്റെ അഗാധതകളില് മരണത്തിന്റെ നേര്ത്ത മന്ദ്രധ്വനികള് മുഴങ്ങിയിരുന്നുവോ..!!
എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും തന്റെ തകര്ന്ന നെഞ്ചില് പേറി മരണത്തിന്റെ കയങ്ങളില് നിന്നും പിന്തിരിഞ്ഞോടാന് അവള് ശ്രമിച്ചിരുന്നുവോ...!!
ഉണ്ടാകാം...എന്നല്ല, ഉണ്ടായിരിക്കണം..കാരണം ജീവിതത്തില് നിന്നും ഒളിചോടാനാഗ്രക്കുന്ന ആരിലും പ്രത്യാശയുടെ ഭയപ്പെടുത്തലുകളും,അനിയന്ദ്രിതമായ വികാരങ്ങളും പിടികൂടുമായിരുന്നു..
ഒരല്പ നേരമെങ്കിലും ജീവിതത്തെ സ്നേഹിചെന്നിരിക്കും..അതുപോലെ ചിലപ്പോള് അവളും ആയെന്നിരിക്കാം..ജീവന്റെ ഉള്വിളി അവളെ നിരുല്സാഹപ്പെടുതാന് ശ്രമിച്ചിരിക്കണം...
_ മനുഷ്യ ജീവന് എല്ലായിടത്തും ഒരുപോലെയാണല്ലോ.....
അവളുടെ യാത്രക്ക് അര്ത്ഥമുള്ള ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു..തന്റെ പ്രതീക്ഷകളെയും,സ്വപ്നങ്ങളെയും തകര്ത്ത ഭരണമേധാവികളെന്ന നീചന്മാരുടെ കറപുരണ്ട മുഖംമൂടികള് തന്റെ പ്രതികരണശേഷി നഷ്ട്ടപ്പെട്ട ജനസമൂഹത്തിന് മുന്നില് തുറന്നു കാണിക്കണമെന്ന ലക്ഷ്യം.അവരെ അലസതയില് നിന്നും ഉണര്ത്തണമെന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.അതിനുവേണ്ടി തന്റെ അനുഭവങ്ങള് വിഷം ചീറ്റിയെറിഞ്ഞ ഈ കൊചുജന്മം തന്നെ നല്കാന് അവള് തയ്യാറായിരുന്നു..
അവളെ അനുഭവങ്ങള് അത്രമാത്രം വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു..ആ പകലിന്റെ നിഗൂടതകള് കളിയാക്കി നില്ക്കെ ഏഴു നിലകളുള്ള കെട്ടിടത്തിനു മുകളില് നിന്നും അവള് താഴേക്കു ചാടി ജീവന് ബലിയര്പ്പിച്ചു..
അധികാര വര്ഗ്ഗത്തിന്റെ അവഗണനയ്ക്ക് ജീവന് നല്കികൊണ്ടുള്ള മറുപടിയും..
അടുത്ത ദിവസമിറങ്ങിയ പത്രമാധ്യമങ്ങളില് അതൊരു ചെറിയ വാര്ത്തയായി കുറിയ്ക്കപ്പെട്ടു.ആ വാര്ത്ത കണ്ട ആരും തന്നെ അധികം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല.ദിനം പ്രത് കണ്ടും,കേട്ടും പോകുന്ന അനേകം വാര്ത്തകളില് ഒന്നായി ഇതിനെയും കരുതി..
മരണത്തിനെന്തു വാര്ത്ത...
കടക്കെണിയും,പട്ടിണിയും,നിരാശയും മൂലം കേരളത്തില് ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നവരുടെ എണ്ണം പെരുകി വരുന്ന വാര്ത്തകള് ദിവസവും പത്രങ്ങളെ വികലമാക്കുമ്പോള് ഒരു പെണ്ണിന്റെ ആത്മഹത്യ ആരെ നൊമ്പരപ്പെടുത്താനാണ്?..
മരണത്തിനിന്നു എന്താണ് വില?...
അവളെ ആത്മഹത്യ യിലേക്ക് നയിച്ച കാരണങ്ങളും,അവയിലെ സത്യങ്ങളും കണ്ടെത്തിയ ഇടവുമൊക്കെ യുവത്വത്തെ വളരെയധികം സ്വാധീനിച്ചു..അതവരെ ചിന്തിക്കാന് പ്രേരിപ്പിച്ചു.കാരണം,അതവരുടെ ഭാവി ജീവിതത്തിനു നേരെയുള്ള വിരല്ചൂണ്ടല് കൂടിയായിരുന്നു..ഉറക്കം തൂങ്ങുന്ന ഇന്നത്തെ യുവത്വത്തിനു അവള് മരണത്തിലൂടെ നിത്യജീവനേകി..
ബോധമറ്റ സമൂഹത്തെ ചിന്തയുടെ നേര് രേഖയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാന് അവള്ക്കു കഴിഞ്ഞു.ദുര്ബ്ബലര്ക്ക് ഈ നാട് നല്കുന്ന കഷ്ട്ടത നിറഞ്ഞ നിയമങ്ങള് തുറന്നു കാണിച്ചു കൊടുത്തു.നാളെ ഈ ഗതി ഞങ്ങളെയും പിന്തുടരുമെന്നുള്ള നഗ്നസത്യംഅവര് മനസ്സിലാക്കി.
അവള് രജനി...
വിരിയും മുന്പേ മരണത്തെ മാത്രം സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ട് കൊഴിഞ്ഞ പൂമൊട്ട്..ഞാനവളെ "ഹൃദയവിശുധിയുള്ളവള്" എന്ന് വിളിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നു.ആ പേരും പ്രകാശമുള്ള മുഖവും എന്നെ വളരെയധികം സ്പര്ശിച്ചിരിക്കുന്നു.ഉള്ളിലിരുന്നു ഇന്നും എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു..ഒരിക്കല് പോലും ഞാനവളെ നേരില് കണ്ടിട്ടില്ല.എന്നിട്ടും ഞാനെന്തിനാണ് ഇത്രയും വികാരാധീനനാകുന്നത്..
അറിയില്ല..താളഭംഗം സംഭവിച്ച അവളുടെ മനസ്സിന്റെ പിടച്ചില് മനസ്സിലാകാന് എനിക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരിക്കാം.അതിനാലാവാം ഞാനിത്രയും ആലോചിക്കുന്നത്..
എന്തായാലും ആ സുഖമുള്ള പേരും,പ്രസന്നത നിറഞ്ഞ ആ മുഖവും എന്റെ ഹൃദയത്തെ വളരെ ആഴത്തില് മുറിവേല്പ്പിചിരിക്കുന്നു.
അവളുടെ മരണമില്ലാത്ത മനസ്സിനെ,ശുധാത്മാവിനെ,അനുഭവിച്ചു തീരാതെ ബാക്കി വെച്ച യാതനകളെ,പ്രത്യാശയുടെ വെളിച്ചം നഷ്ട്ടപ്പെട്ട അടഞ്ഞ കണ്ണുകളെ,അവയ്ക്കുള്ളിലെ കണ്ണുനീര്ക്കണങ്ങളെ, ഒടിഞ്ഞു തൂങ്ങിയ ശരീരാവശിഷ്ട്ടങ്ങളെ,പിന്നെയും കുത്തിക്കീറി വേദനിപ്പിച്ച പോസ്ടുമോര്ട്ടത്തിന്റെ കത്രികപ്പാടുകളെ,ഏറ്റുവാങ്ങി എരിഞ്ഞടങ്ങിയ തീനാലങ്ങളെ ഞാനെന്റെ ആത്മാവ് കൊണ്ട് കാണുന്നു..
ഒന്നു സാന്ത്വനിപ്പിക്കാന്,ഒത്തിരി സ്നേഹം നല്കാന് എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല.എന്തെന്നാല് ഞാന് മരിക്കാത്ത ശരീരത്തിന്റെ വികാരമെന്ന ആത്മാവാണല്ലോ..!!
മരണത്തിലൂടെ മനസ്സുകളെ കീഴടക്കിയ,സ്നേഹമുള്ള മനുഷ്യ മനസ്സുകളില്ല ഒരു തേങ്ങലായ് ഒരായിരം കാലം ജീവിചിരിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ള പ്രിയപ്പെട്ട രജനി...
നീ മരിച്ചിട്ടില്ല..ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങള്ക്കുള്ളില് ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങളുതിര്ത്തുകൊണ്ട് നീ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു..നിനക്കും,നീയെകിയ ഓര്മ്മകള്ക്കും മരണമില്ല..നിന്റെ ജീവിതവും,മരണവും ഞങ്ങളെ ഒരുപാട് മാറ്റിയിരിക്കുന്നു..ഭരണാധികാരികളുടെയും,വൃത്തികെട്ട ഭരണസംഹിതകളുടെയും,വിദ്യാഭ്യാസ കച്ചവടത്തിന്റെയും പേരില് ബലിയാടാകേണ്ടി വന്ന നീ നാളത്തെ യുവത്വത്തിന്റെ ജീവിതവിജയത്തിനു പ്രചോദനം നല്കിയവള് ആണ്..അതുകൊണ്ട് രജനി...നിനക്ക് മരണമില്ല.....
nannyittundu...nalla messagukalnalkunnanilayil eniyum yezhuthuka.
ReplyDeletenannaitundu...pakshe ithil kooduthal ezhuthan nee agrahichirunnille..
ReplyDelete